♥ Thursday, April 30, 2009 ♥
Selama ni kan aku ingat aku kuat. Rupe-rupenyer aku tak kuat. Rupe-rupenyer aku hanya eksyen-eksyen kuat je. Aku ni selemah-lemah makhluk yang menghirup oksigen kat muka bumi ni. Aku ni lemah dari mula aku dilahirkan sampai lah aku berusia 21. Kenapa lah aku tak sedar yang aku ni ko dan bukan ok?
Aku eksyen-eksyen garang mengalahkan harimau beranak sepuluh sebab ape? Ramai orang keliling aku kate aku ni garang tahap harimau jage anak. Kenapa aku garang? Ape yang aku nak tunjuk sangat dari ke'garangan' aku? Aku sendiri tak dapat nak carik jawapannyer. Aku tak garang. Aku memperlihatkan kegarangan aku sebab aku nak cover. Aku tak nak orang tengok yang aku ni cengeng ke...gedik ke..mengade-ngade ke..aku tak nak. Aku nak orang tengok yang aku ni kuat. Kuat menghadapi realiti, tabah menghadapi masalah, rrileks dengan segala bagai musibah.
Tapi, hakikatnyer, aku tak kuat menghadapi realiti disebabkan aku masih lagi menaruh harapan pada si 'unpredictable' tu. Si dia awal-awal dah kata 'bye-bye' sedangkan aku masih lagi menunggu. Ramai yang datang silih berganti tapi aku buat derk aje. Sekor melamar aku, aku reject! Aku gelar dia gila lepas tu aku kene marah dengan ustzh Zihan. " Kenapa awak panggil dia gila? " " Sebab dia gila lah. Tak tau nak sabar. Tak bule nak kawan dulu ke? Takkan nak main sondol terus nikah ajer? Ingat nikah-kawin macam main kejar-kejar? "
Aku tak tabah menghadapi masalah. Dan aku tak rileks dengan segala bagai musibah.
Kepada Ruqayyah, tolong lah kak syai merayu. Jangan lah jadikan aku sebagai mentor atau role model. Hakikatnyer aku bukan lah role model yang terbaik. Aku sayu bile dia cakap " Bila lagi i bole jadi mcm kak syai n kak nadya? " Contohi lah kak nadya tapi jangan aku. Sebab aku ni tak layak.
Aku hanya lah hambanye yang hina.
Aku bukan teman yang baik.
Dan aku bukan seorang anak yang baik.
* Aku dah tak ade zuq nk hidup lagi......*
the GIRL was here at Thursday, April 30, 2009.